Δείτε τις φωτογραφίες πατώντας εδώ

http://anaireseis.wordpress.com/

Αφιέρωμα: 20 χρόνια από την ανταρσία της ΚΝΕ

Θέματα: Πολυτεχνείο αγώνα, εργατικά ατυχήματα, απεργία στη Vodafone, ΕΦΕΕ και ιστορία, ελεύθεροι χώροι, μετανάστες, οδοιπορικό στη Γυάρο, ανταπόκριση από το camping νεολαίας EMEP Τουρκίας

ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ
ΜΕ ΝΕΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ

Πολυτεχνείο 2009, ένα μήνα μετά την ανάληψη της κυβερνητικής διαχείρισης από το ΠΑΣΟΚ, η ζωντανή μνήμη της εξέγερσης συνδέεται άμεσα με τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου και την εξέγερση του περσινού Δεκέμβρη, με τις πρώτες αντιδράσεις των εργαζομένων στη συντηρητική πολιτική του ΠΑΣΟΚ στα λιμάνια και στους απολυμένους. Σήμερα που στο όνομα, αλλά και εξαιτίας της καπιταλιστικής κρίσης είμαστε στο στόχαστρο ενός νέου κύματος αντιδραστικών αλλαγών στην εργασία, στην παιδεία, στις λαϊκές ελευθερίες και η νεολαιίστικη και εργατική δυσαρέσκεια υποβόσκει, το ανατρεπτικό μήνυμα του Πολυτεχνείου επιστρέφει με νέους όρους στους σημερινούς αγώνες για παιδεία-εργασία- δημοκρατία, στη μάχη για την αριστερά των κοινωνικών αναγκών και δικαιωμάτων, της αντικαπιταλιστικής επανάστασης – κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη της συναινετικής αντιπολίτευσης της ΝΔ (στηρίζουμε την κυβέρνηση στα επώδυνα μέτρα δήλωσε ο Κ. Καραμανλής), την κάλυψη και ευθυγράμμιση του υποταγμένου κυβερνητικού συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, και στο πλαίσιο των αντεργατικών και αντιλαϊκών κατευθύνσεων της Ε.Ε., κλιμακώνει την επίθεση: Προϋπολογισμός σκληρής λιτότητας με πάγωμα -στην ουσία- των μισθών, απολύσεις, ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, νέα αντιασφαλιστική επίθεση, ιδιωτικοποιήσεις, νέοι φόροι και αντεργατικά μέτρα, αντιδραστική επίθεση με την εφαρμογή της «αξιολόγησης» με βάση τις ανάγκες της αγοράς σε ΑΕΙ – ΤΕΙ αλλά και συνολικότερα στην εκπαίδευση, την αναγνώριση των κολλεγίων και των ΚΕΣ, την ένταση της καταστολής όπως φάνηκε από την επιχείρηση των ΜΑΤ στα Εξάρχεια και την καταδίκη της απεργίας των λιμενεργατών σε παράνομη.

Η κυβέρνηση και οι κυρίαρχες δυνάμεις εμφανίζουν αυτή την πολιτική σαν «αναγκαία» για να βγούμε από την κρίση! Ας μην παριστάνουν τους…ανήξερους! Η κρίση δεν έπεσε από τον ουρανό. Την δημιούργησε η πολιτική που στηρίζεται στο κέρδος, την ελευθερία των αγορών, τις ιδιωτικοποιήσεις, την μόνιμη λιτότητα, την όλο και πιο βάρβαρη εκμετάλλευση του ανθρώπου και της φύσης. Αυτή η πολιτική που ακολούθησαν πιστά όλες οι δεξιές και «κεντροαριστερές» κυβερνήσεις, είναι που μπήκε σε κρίση. Και τη συνέχιση αυτής της πολιτικής μας επιβάλλουν σαν δρόμο εξόδου από αυτήν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΕ!!

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ, ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ. ΟΧΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ! Η συντηρητική – αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ δείχνει τα δόντια της και πίσω από τα «καθρεφτάκια» και τα επικοινωνιακά τρικ κρύβεται το σκληρό πρόσωπο του αστικού μπλοκ εξουσίας.

Απέναντι σε αυτό το σκηνικό, η ελπίδα βρίσκεται στη δημιουργία μιας αριστερής λαϊκής εργατικής αντιπολίτευσης των αγώνων και των κοινωνικών συγκρούσεων, που συνδέεται περισσότερο από ποτέ με την απαίτηση και τη δυνατότητα μιας ριζικής κοινωνικής αλλαγής. Ο αγώνας για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής σε κάθε ζήτημα, χώρο, μέτωπο και συνολικά είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να πετυχαίνει άμεσα το μπλοκάρισμα και την ανατροπή των αντιδραστικών επιλογών των κυρίαρχων δυνάμεων. Όσο οι εργαζόμενοι και η νεολαία έρχονται σε ρήξη με τις ίδιες τις βάσεις του καπιταλισμού, με τους νόμους του κέρδους και της αγοράς, με την καπιταλιστική ιδιοκτησία και την ΕΕ, στο δρόμο για την αντικαπιταλιστική επανάσταση και την ανατροπή αυτής της βάρβαρης κοινωνίας, τόσο δυναμώνει το κίνημα και οι κατακτήσεις του στο σήμερα.

Οι σημαίες μας σήμερα έχουν γραμμένες πάνω τους τις σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματά μας για ριζική μείωση των ωρών εργασίας, αύξηση των αποδοχών ώστε να ζούμε με αξιοπρέπεια από μια μόνο δουλειά, σταθερή και μόνιμη εργασία, πλήρη δικαιώματα σε υγεία-παιδεία και ασφάλιση. Για απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση και με εργατικό-λαϊκό έλεγχο των τραπεζών, των στρατηγικής σημασίας εταιρειών και αυτών που τις κλείνουν οι ιδιοκτήτες τους. Για να μην πληρωθεί στους τραπεζίτες το ληστρικό χρέος και οι τόκοι των 12 δις € τον χρόνο. Για παιδεία με βάση τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τις ανάγκες του κεφαλαίου, δημόσια δωρεάν για όλους, με ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης χωρίς ταξικούς- οικονομικούς-εξεταστικούς φραγμούς. Για διεύρυνση των δημοκρατικών ελευθεριών και του ασύλου. Για κατάργηση του αντιδραστικού «Συμφώνου Σταθερότητας» στα πλαίσια της πάλης μας για αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ. Για διάλυση των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών (ΝΑΤΟ-ΟΑΣΕ ) που σχεδιάζουν και εξαπολύουν αντιδραστικές επιθέσεις και πολέμους.

Δεν περιμένουμε τίποτα από τον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Ο υποταγμένος συνδικαλισμός φρόντισε από την πρώτη στιγμή της πασοκικής διακυβέρνησης να δείξει πόσο αστικός και κυβερνητικός είναι. Έλαμψε δια της απουσίας του από την απεργία στο λιμάνι, συμφώνησε απόλυτα με τις δεκάδες χιλιάδες των συμβασιούχων, αφού φρόντισε για δεκαετίες να τους κρατάει έξω από τα συνδικάτα για να αναπαράγει την άθλια κυριαρχία τους.

Συνδικάτα για όλους! Που να καλύπτουν όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα από την μορφή της εργασιακής σχέσης. Αγώνες στα χέρια των εργαζόμενων με ανεξάρτητο συντονισμό έξω και πέρα από τον έλεγχο της γραφειοκρατίας.

Σε αυτήν την κατεύθυνση καλείται να συμβάλλει με την κοινή δράση η αριστερά. Για την ενίσχυση των αγώνων. Με ανοιχτό διάλογο μπροστά στους εργαζόμενους για τα μεγάλα ζητήματα της κοινωνίας που επιδιώκουμε, της νέας σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής προοπτικής.

ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΞΟΡΚΙΖΟΥΝ «ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ»

Σήμερα, 20 χρόνια μετά την κατάρρευση, οι χοροί που στήνουν οι κυρίαρχοι πάνω στα κουφάρια του τείχους στο Βερολίνο δεν είναι για να (ξανα)ενταφιάσουν τον «σοσιαλισμό που γνωρίσαμε». Είναι για να προλάβουν το νέο κύμα των αγώνων που κάνουν όλο και πιο συχνά την εμφάνισή τους, άλλοτε στα γαλλικά και γερμανικά εργοστάσια, άλλοτε στα ιταλικά, αυστριακά και ελληνικά πανεπιστήμια και άλλοτε σε εξεγέρσεις της νεολαίας όπως ο «δικός μας» Δεκέμβρης. Σε αυτές τις νέες εξεγέρσεις του 21ου αιώνα απευθύνονται ο Σαρκοζί και η Μέρκελ για να μας πείσουν πως ότι και να γίνεται, άλματα στο ουρανό δεν μπορούν πια να υπάρχουν.

Όμως, αυτό που κατέρρευσε δεν ήταν ο σοσιαλισμός αλλά οι βαθιά γραφειοκρατικές, εκμεταλλευτικές και αυταρχικές κοινωνικές σχέσεις που κυριάρχησαν στις κοινωνίες αυτές, νικώντας τις επαναστατικές αλλαγές του Οκτώβρη, (μετά από σκληρή διαπάλη που οδήγησε στην εξόντωση της γενιάς της επανάστασης). Αλλά το πιο σημαντικό είναι, πως «όσο θα υπάρχουν οι αιτίες οι παλιές» της φτώχιας και της οικολογικής καταστροφής, της καθολικής εκμετάλλευσης του ανθρώπου και της φύσης, των πολέμων, της επιτήρησης και της καταστολής, τόσο «του Οκτώβρη οι φωτιές» θα συνεπαίρνουν τους αγώνες μας. Δεν νοσταλγούμε λοιπόν αυτό που υπήρξε, όπως το ΚΚΕ. Δεν βολευόμαστε στον «καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο» όπως ο ΣΥΝ. Παλεύουμε για την κοινωνία της κοινωνικής ιδιοκτησίας, της εργατικής δημοκρατίας, της αρμονικής σχέσης με την φύση. Παλεύουμε για την αναγέννηση της επαναστατικής πολιτικής και την επαναθεμελίωση της κομμουνιστικής προοπτικής.

Με την αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά, με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ,
για τις μάχες του σήμερα, για τις επαναστάσεις της νέας εποχής

Σήμερα περισσότερο από ποτέ, ο κόσμος των εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων, των αντικαπιταλιστικών κινημάτων, της αριστερής αναζήτησης, μπορεί και πρέπει να αποκτήσει αυτοτελή συνολική πολιτική παρουσία. Τα πρώτα ελπιδοφόρα βήματα έχουν γίνει με τη συγκρότηση της «ΑΡιστερής ΑΝΤικαπιταλιστικής ΑΡιστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή», της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Κάνοντας παραπέρα βήματα για τη συγκρότηση του πόλου της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, για την αριστερά των νικηφόρων αγώνων και της κομμουνιστικής προοπτικής. Για να ανοίξει ο δρόμος για ένα Αντικαπιταλιστικό Εργατικό Μέτωπο ανατροπής της καπιταλιστικής επίθεσης και συνολικά της αστικής πολιτικής. Για να συνεχίσουμε το εξεγερτικό νήμα του Νοέμβρη, στο δρόμο της αντικαπιταλιστικής επανάστασης και της κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Νέο Αριστερό Ρεύμα – ΝΑΡ νεολαία ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Οι παρελάσεις με τις οποίες «κορυφώνονται» οι εκδηλώσεις εορτασμού της 28^ης Οκτωβρίου και φέτος καλούνται να ενισχύσουν μετεκλογικά την κλονισμένη ιδέα της «ισχυρής Ελλάδας». Η προηγούμενη κυβέρνηση του Καραμανλή προσπάθησε επανειλημμένα να τυλιχτεί τη γαλανόλευκη και να προβάλλει τη σθεναρή στάση της για το «όνομα της Μακεδονίας», ώστε να αποπροσανατολίσει την οργή της νεολαίας και των εργαζόμενων για τη συνεχιζόμενη επίθεση στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, στην ίδια μας τη ζωή. Ταυτόχρονα, προωθούσε τα σχέδια για υποχρεωτική στράτευση των μαθητών στα 18, αμέσως μετά το σχολείο, για να ξεχάσουν οι μαθητές εμπειρίες, όπως οι καταλήψεις και η εξέγερση του Δεκέμβρη και να μπουν, όσοι μπουν, στο Πανεπιστήμιο πειθαρχημένοι και χωρίς να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Η νέα κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου είναι δεσμευμένη στο ίδιο όραμα, όπως φαίνεται από την άρνησή της να δεχτεί τα αιτήματα των λιμενεργατών και να παραμείνει δημόσιο το λιμάνι. Την ίδια στιγμή συνεχίζονται αμείωτα, ανεξαρτήτως κυβέρνησης, οι πολεμικές δαπάνες για να ανταποκρίνεται η Ελλάδα στο «διεθνή ρόλο» της στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Τα χρήματα που δε δίνονται για τις ανάγκες μας στην παιδεία, την υγεία, την κοινωνική ασφάλιση, ξοδεύονται για εξοπλισμούς και συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και την κατοχή χωρών όπως το Αφγανιστάν, ενώ οι βάσεις στη Σούδα και το Άκτιο εξακολουθούν να αποτελούν ορμητήριο για όλες αυτές τις πολεμικές επιχειρήσεις. Τα τανκς και τα αεροπλάνα που «θα καμαρώσουμε» στη στρατιωτική παρέλαση είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα μιας πολιτικής που προωθεί όσο μπορεί την οικονομική επέκταση των ελληνικών επιχειρήσεων στα Βαλκάνια. Η στρατιωτική ετοιμότητα πάει χέρι-χέρι με τα 28 δις Ευρώ που προσφέρθηκαν στις ελληνικές τράπεζες που εξορμούν στο εξωτερικό και στο εσωτερικό και οι οποίες ποτέ βέβαια δε μας έδωσαν μερίδιο απ’ τα κέρδη τους…

Αντίστοιχα, η μαθητική παρέλαση είναι επί της ουσίας μια μιλιταριστική εκδήλωση: η προβολή της «εθνικής ενότητας» έχει σαν στόχο την παρουσίαση μιας γενιάς ετοιμοπόλεμης απέναντι στους «εχθρούς του έθνους», εσωτερικούς ή εξωτερικούς. Γι’ αυτό το λόγο οι Ψωμιάδηδες και οι Καρατζαφέρηδες είχαν φρίξει με την ιδέα ότι «ξένοι» μαθητές θα έκαναν παρέλαση με την ελληνική σημαία, σιωπούν όμως για γεγονότα όπως ο θάνατος του Πακιστανού μετανάστη από βασανιστήρια αστυνομικών στις 9 Οκτώβρη στο Αστυνομικό Τμήμα Νίκαιας στην Αθήνα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην Ελλάδα οι παρελάσεις καθιερώθηκαν πριν από 70 χρόνια από το δικτάτορα Μεταξά, θαυμαστή της πειθαρχίας της χιτλερικής νεολαίας…

Είναι απολύτως απαράδεκτο η άρνηση των μαθητών να συμμετάσχουν στις παρελάσεις να συνεπάγεται απειλές, κυρώσεις κι αποβολές. Το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να παλέψει για την κατάργηση ενός θεσμού που στόχο έχει τη συμβολική και πραγματική υπόκλιση στην πολιτική, στρατιωτική κι εκκλησιαστική ηγεσία και την πειθάρχηση της νεολαίας, αναπαράγοντας μάλιστα ένα πλήθος ψευτο – αντιθέσεων και ρατσιστικών διαχωρισμών μεταξύ των μαθητών («άριστοι» – «κακοί», ψηλοί – κοντοί, έλληνες – ξένοι κ.ο.κ.). Σε τελική ανάλυση, η επιβολή της στολής, της ομοιομορφίας, τα εμβατήρια και ο στρατιωτικός βηματισμός όχι μόνον δε συμβάλλουν στη διαμόρφωση ιστορικής συνείδησης, αλλά αντίθετα καλλιεργούν την ξενοφοβία, την υποταγή, αλλά και το ξαναγράψιμο της ιστορίας με τις αντίστοιχες δόσεις εθνικισμού και πατριωτικού «φρονήματος».

ΔΕ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΣΟΥΜΕ – ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να καταργηθούν οι παρελάσεις.
• Απόσυρση των σχεδίων για υποχρεωτική στράτευση στα 18.
• Λεφτά για παιδεία – υγεία – εργασία κι όχι για τους εξοπλισμούς, την αστυνομία και τις τράπεζες.
• Να γυρίσει πίσω ο ελληνικός στρατός από Αφγανιστάν, Κόσσοβο και όλα τα πολεμικά μέτωπα.

Καταγγέλλουμε τις πραξικοπηματικές ενέργειες νομιμοποίησης της εκλογικής νοθείας από πλευράς ΠΑΣΠ και ΔΑΠ με την πλήρη στήριξη και σύμπραξη της ΠΚΣ και της ΑΡΕΝ, στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ. Προφανώς, ο μέχρι τώρα τρόπος με τον οποίο επέλεξε να οργανωθεί και να κινητοποιηθεί το νικηφόρο φοιτητικό κίνημα, οι Γενικές Συνελεύσεις και το Συντονιστικό τους, δεν τους αρέσει. Η κουστωδία ΠΑΣΠ – ΔΑΠ – ΠΚΣ – ΑΡΕΝ μπαίνει σε μία διαδικασία χυδαίου παζαρέματος αντιπροσώπων που υπηρετεί εν τέλει τους σχεδιασμούς της ίδιας της κυβέρνησης, για την εύρεση επίσημου συνομιλητή από τη μεριά του φοιτητικού κινήματος. Από το χθεσινό «διαπαραταξιακό» μάζεμα οι εν λόγω παρατάξεις, χωρίς κανένα θράσος, προχωρούν σε «επικύρωση» των αποτελεσμάτων των φοιτητικών εκλογών εν κρυπτώ. Σήμερα, δεν μπήκαν καν στη διαδικασία να αντιπαραβάλουν τα αποτελέσματά τους, παίζοντας κρυφτούλι σε μαζώξεις που γίνονται σε διαφορετικούς χώρους από αυτούς που έχει καλεστεί η «Τεχνική Γραμματεία», μπλοκάροντας τη διαδικασία της. Δε διστάζουν να δώσουν κάρτες χωρίς να έχουν επικυρωθεί καν ενιαία αποτελέσματα. Είναι ξεκάθαρο ότι θέλουν να προχωρήσουν από τα πάνω σε συνέδριο κάλπης, βίας και νοθείας.

Οι κυβερνητικές παρατάξεις έχουν προφανώς κάθε λόγο να νομιμοποιήσουν τη νοθεία τους. Είναι οι ίδιες που αποκλείουν παρατάξεις από τις εφορευτικές επιτροπές των εκλογών ανά σχολή, που προσθέτουν δικά τους ψηφοδέλτια στις κάλπες με τη βία, που δε δίνουν τη δυνατότητα ύπαρξης λευκών ψηφοδελτίων και παραβάν, που καταμετρούν τα λευκά στα άκυρα ψηφοδέλτια για να ανεβάζουν πλαστά τα ποσοστά τους, που τραμπουκίζουν πολιτικούς σχηματισμούς της Αριστεράς αναγκάζοντάς τους να μη συμμετέχουν καν στις εκλογές (βλέπε ΠΑΜΑΚ, ΤΕΦΑΑ, ΠΑΠΕΙ -και τα φαινόμενα απροκάλυπτης νοθείας-, ΑΣΟΕΕ – όπου τα λευκά θεωρούνται άκυρα – και όχι μόνο). Είναι οι ίδιες παρατάξεις που στάθηκαν διαχρονικά απέναντι στο φοιτητικό κίνημα, που στήριξαν τις επιλογές των κυβερνήσεών τους, που τάχθηκαν τις περισσότερες φορές στο πλευρό του αντιπάλου, βάζοντας πλάτες για να περάσει η αντι- εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Είναι αυτές που τώρα, προσπαθούν να βάλουν ταφόπλακα στο φοιτητικό κίνημα και τις αμεσοδημοκρατικές του διαδικασίες, με την ανασύσταση της ΕΦΕΕ, με συνέδριο κάλπης και «από τα πάνω», χωρίς να κάνουν καμία προσπάθεια σύγκλεισης Γενικής Συνέλευσης στις σχολές, για την εύρεση επίσημου συνομιλητή με τη νέα κυβέρνηση, του νέου «εκπροσώπου» του φοιτητικού κινήματος που θα παζαρέψει το τι λιγότερο θα χάσουμε στο νέο διάλογο. Και μάλιστα, τη στιγμή που οι τελευταίες φοιτητικές εκλογές διεξήχθησαν πριν από έξι ολόκληρους μήνες, μακριά από το νέο σκηνικό των εξελίξεων με την εκλογή νέας κυβέρνησης.

Βαρύτατες είναι οι ευθύνες που φέρουν οι παρατάξεις της καθεστωτικής Αριστεράς στα πανεπιστήμια. Στη βιασύνη τους να ανασυσταθεί πάσει θυσία η ΕΦΕΕ, είναι έτοιμες να επικυρώσουν τη νοθεία των ΠΑΣΠ – ΔΑΠ. Μάλιστα, κατέθεσαν πρόταση βάσει της οποίας τα αποτελέσματα των εκλογών, ακόμα και σε σχολές που έγινε νοθεία, φτάνει η απλή πλειοψηφία του ΔΣ για να τις επικυρώσει. Κανένα δε μπορούν πλέον να πείσουν ότι κόπτονται για την «οργάνωση» και την «ανασυγκρότηση» του φοιτητικού κινήματος. Αντίθετα, κόπτονται για τη δική τους ανάταση, υπηρετώντας στενά το κομματικό τους συμφέρον, βαδίζοντας ξανά στο δρόμο της καταγγελιολογίας, της ήττας και της υποταγής. Η συμφωνία σιωπής που έχουν συνάψει με τις κυβερνητικές παρατάξεις και η εμμονή τους σε αυτήν, μόνο επιζήμια μπορεί να είναι για το κίνημα. Επί του πρακτέου, δίνουν λευκή επιταγή σε ΠΑΣΠ και ΔΑΠ για τη συγκρότηση της ΕΦΕΕ, συνηγορώντας στα σχέδια της κυβέρνησης για εύρεση επίσημου συνομιλητή από την πλευρά του φοιτητικού κινήματος.

Το φοιτητικό κίνημα δεν πρόκειται να σταθεί θεατής στις μεθοδεύσεις των καθεστωτικών παρατάξεων. Θα βρεθεί απέναντι, με απαρχή την αυριανή πορεία στην οποία καλούν Φοιτητικοί Σύλλογοι της Αθήνας, ενάντια στα πραγματικά προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι φοιτητές. Το φοιτητικό κίνημα δεν πρέπει να γίνει ο συνομιλητής της κυβέρνησης στο νέο στημένο διάλογο αλλά ο πολέμιός της, ενάντια στην πολιτική που προωθούν από κοινού ΠΑΣΟΚ – ΝΔ υπό τις κατευθύνσεις της ΕΕ, ενάντια στην ιδιωτική εκπαίδευση και τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, για την ανατροπή του νόμου – πλαίσιο και της αξιολόγησης, για το μπλοκάρισμα συνολικά της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Με γνώμονα όχι μόνο την υπεράσπιση των κεκτημένων του αλλά και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών του.

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ – ΤΕΙ