Το Νέο Αριστερό Ρεύμα και η νελοαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, καταγγέλουν τη σύλληψη και δίωξη τεσσάρων αγωνιστών από την πόλη της Καρδίτσας. Πιο συγκεκριμένα, την Δευτέρα 14.12, μέλη της Κοινής Δράσης Φοιτητών από το ΤΕΙ, ο ένας μέλος και του ΕΕΚ, αφισσοκολούσαν την πόλη για ένα πάρτυ αλληλεγγύης στους διωκόμενους του κοινωνικού χώρου Ρεσάλτο. Η ασφάλεια της Καρδίτσας, θεώρησε τόσο σημαντικό αδίκημα αυτό που προσήγαγε τους τέσσερις νέους. Επιπλέον στερήθηκαν το δικαίωμα για δικηγόρο τουλάχιστον για δυο ώρες, κρατήθηκαν στο τμήμα και το επόμενο πρωί οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα ο οποίος άσκησε δίωξη για δυο πλημμελήματα.

Θεωρούμε πως η κίνηση αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο προληπτικής καταστολής που ο νέος υπουργός «Προστασίας» του Πολίτη να εφαρμόσει. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και απαιτούμε την άμεση απόσυρση των κατηγοριών που μόνο στόχο έχουν την τρομοκράτηση του νεολαιίστικου κινήματος και την στοχοποίηση των αγώνων.

Συμπληρώνεται αυτές τις μέρες ένας χρόνος από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, μια δολοφονία που ήταν η αφορμή να ξεδιπλωθεί η αγανάκτηση και η οργή των εργαζομένων και νεολαίας απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βίωναν και εξακολουθούν να βιώνουν. Ο Δεκέμβρης έχει αφήσει ανάγλυφα τα σημάδια του όχι μόνο πάνω στις πολιτικές δυνάμεις και στο κίνημα, αλλά και στους ίδιους του κρατικούς μηχανισμούς και τα φερέφωνά τους. Όσο πλησιάζει η 6η Δεκέμβρη ο φόβος των «πάνω» διογκώνεται και εκδηλώνεται. Όσο και αν προσπαθούν να κρύψουν την ανησυχία και το φόβο τους, οι ίδιες οι πράξεις τους φανερώνουν το αντίθετο. Γι’ αυτό σε μια σειρά από κοινωνικά μέτωπα ωθούνται σε ολοένα και πιο αυταρχικές και κατασταλτικές κινήσεις απέναντι στο μαζικό κίνημα και τους αγώνες του. Πρωταρχικά στο στόχαστρο του αστικού συνασπισμού εξουσίας μπαίνουν και οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος (άρα) και το αιματοβαμμένο κεκτημένο του πανεπιστημιακού ασύλου.

Στις δηλώσεις του Υπουργού «προστασίας του πολίτη», ο οποίος από τότε που ανέλαβε προσπαθεί να κερδίσει το βραβείο ταχύτερης και αποτελεσματικότερης καταστολής του κινήματος, ότι δε θα ανεχθεί «ακρότητες» και «υπέρβαση των ορίων» ενόψει των κινητοποιήσεων της 6ης Δεκέμβρη, έρχεται να προστεθεί ως «χείρα βοηθείας» στην κυβερνητική επιδίωξη για καταστολή και τρομοκράτηση των αγωνιστικών διαθέσεων του κόσμου η πρωτοφανής επικείμενη απόφαση των πρυτάνεων να κλείσουν τις σχολές από την Πέμπτη 3/12. Όλοι αυτοί που σε περιόδους φοιτητικών ξεσηκωμών δε χάνουν ευκαιρία να διατυμπανίζουν δεξιά και αριστερά την ανάγκη για «ανοιχτές σχολές», «χαμένες διδακτικές ώρες εξαιτίας των καταλήψεων» κ.λπ., έσπευσαν αμέσως να αποδείξουν ότι είναι κομμάτι εκείνου του συρφετού που φοβάται τους νέους Δεκέμβρηδες προσπαθώντας να σαμποτάρουν και να καταπνίξουν εν τη γενέσει τους τις διαδικασίες και τις διαθέσεις του φοιτητικού κινήματος για μαχητική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις. Έρχονται πραξικοπηματικά να παρακάμψουν και να απαξιώσουν τους Φοιτητικούς Συλλόγους (τις αποφάσεις αλλά και τα όργανα τους) καθότι το επικείμενο λοκ-άουτ σαμποτάρει διαδικασίες όπως οι φοιτητικές συνελεύσεις, η συνεδρίαση του Συντονιστικού των Συνελεύσεων αλλά και ευρύτερες διαδικασίες του λαϊκού κινήματος που το Δεκέμβρη του 2008 είχαν ως κέντρο αγώνα και δράσης το άσυλο. Η δόλια και αιφνιδιαστική αυτή ενέργεια πρέπει να λογαριάζεται ως πράξη που αλλοιώνει και σπιλώνει τον χαρακτήρα του ασύλου, όπως μάλιστα αυτός διανθίζεται από την Δημοκρατία των συνελεύσεων και του κινήματος, ως πράξη που αναδεικνύει μάλλον ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ του Υπουργείου και των Πρυτάνεων.

Το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα δεν πρέπει να τρομοκρατηθεί. Η προάσπιση του ασύλου είναι έργο του λαϊκού κινήματος και των φοιτητών. Οι Γενικές Συνελεύσεις και οι μαζικοί φορείς είναι οι μόνοι που μπορούν να υπερασπίσουν και να περιφρουρήσουν το άσυλο και την ιδιαίτερη κοινωνική του σημασία. Είναι ανάγκη η πραξικοπηματική ενέργεια των «μακριών χεριών» της κυβέρνησης στα πανεπιστήμια να πάρει την απάντησή της μέσα από τις μαζικές διαδικασίες του κινήματος, τις γενικές συνελεύσεις, τις αγωνιστικές αποφάσεις και προπάντων, από τους νέους μαζικούς, ανατρεπτικούς αγώνες, από τους νέους Δεκέμβρηδες των εργαζομένων και της νεολαίας για παιδεία, εργασία και δημοκρατία που έχει ανάγκη η κοινωνική πλειοψηφία.

Αθήνα, 2/12/2009

Σε μια πρωτοφανή επιχείρηση αστυνομικής βίας και καταστολής προχώρησε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ μόλις ανέλαβε και επίσημα την κυβερνητική διαχείριση, στο κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή των Εξαρχείων. Σαν έτοιμοι από καιρό, ως μια προαποφασισμένη εκ των προτέρων ενέργεια, κατέλαβαν το πάρκο της οδού Χ. Τρικούπη κάνοντας οχτώ τουλάχιστον συλλήψεις, 70 προσαγωγές και εκατοντάδες ελέγχους, ενώ ο «στρατός κατοχής» έπνιγε αναίτια με δακρυγόνα την περιοχή τρομοκρατώντας όποιον μένει, συχνάζει, δουλεύει ή περνάει από εκεί.

Μια «απαγορευμένη πόλη» μέσα στην ίδια την πόλη της Αθήνας. Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ!!! Με τα ΜΑΤ, την αστυνομική βία και τρομοκρατία, δίνοντας το στίγμα της πολιτικής του. Ολομέτωπη επίθεση στους εργαζόμενους και τη νεολαία, εφαρμογή στην ουσία της ίδιας αντεργατικής πολιτικής, με μπροστάρη τα ΜΑΤ και την καταστολή. Με τον πιο κατάλληλο τρόπο για το κεφάλαιο πήρε τη σκυτάλη από τη Νέα Δημοκρατία.

Ο υπουργός «Προστασίας του Πολίτη» κ. Χρυσοχοϊδης συνηθισμένος από την προηγούμενη θητεία του στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης (άλλαξε ο Μανολιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς) συνεχίζει το δόγμα καταστολής ως το μέσο επιβολής των επιδιώξεών τους, ενώ ο υφυπουργός, κ Βούγιας δεν άφησε κανένα περιθώριο για παρερμηνεία των προθέσεων και της πολιτικής της νέας κυβέρνησης καθώς δήλωσε ότι «…δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν εστίες ανομίας στην πόλη…» προετοιμάζοντας νέα πογκρόμ σε οτιδήποτε αντιστέκεται, πάει κόντρα στην αντιδραστική πολιτική ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – Κεφαλαίου.

Καμιά ανακωχή – καμιά αναμονή απέναντι στην επίθεση που θα ξεδιπλώσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Η ωμή αστυνομική βία των πρώτων ημερών διακυβέρνησης αποτελεί το πρώτο δείγμα γραφής της ολομέτωπης επίθεσης στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα που θα ακολουθήσει. Δεν πρόκειται για κεραυνό εν αιθρία, πόσο μάλλον για επιλογή που αφορά μόνο τη συγκεκριμένη περιοχή, αλλά είναι το περίβλημα της «κοινωνικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ», η αυταρχική θωράκιση του που προηγείται αλλά και έπεται των αντεργατικών μέτρων για την υπέρβαση της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου, αποσκοπεί στον εκφοβισμό και την καταστολή της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, κάθε αγωνιζόμενου που αμφισβητεί τους μονόδρομους του κεφαλαίου.

Μαχητική εργατική αριστερή αντιπολίτευση, στηριγμένη σε ένα πολιτικό κίνημα εργαζομένων, νεολαίας. Για την διεκδίκηση μιας Χάρτας αναγκών και δικαιωμάτων εργαζομένων και νεολαίας, για τις λαϊκές ελευθέριες της εποχής μας.

Φοβούνται νέες εξεγέρσεις, νέους Δεκέμβρηδες, νέα ανατρεπτικά κινήματα της εργατικής και νεολαιίστικης πλειοψηφίας. Ας επιβεβαιώσουμε τους φόβους τους…

Η νεολαία δεν σκύβει το κεφάλι

Όπως το Δεκέμβρη εξέγερση και πάλι

Στις 8 Δεκέμβρη 2008 χιλιάδες μαθητές σε κάθε γωνία της Ελλάδας βγήκαν από τα σχολεία τους, κατέβηκα στους δρόμους και σαν οργισμένο ποτάμι έφτασαν μπροστά από τα αστυνομικά τμήματα όλης της χώρας.

Οι εικόνες με τα αναποδογυρισμένα ασφαλίτικα μπροστά από το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά έκαναν το γύρο του κόσμου μαζί με τις φωτογραφίες και τις ανταποκρίσεις από τις τεράστιες πορείες στην Αθήνα και τις άλλες πόλεις, τα κατειλημμένα πανεπιστήμια και άλλα κέντρα αγώνα.

Η εξέγερση του Δεκέμβρη ήταν γεγονός και όπως κάθε εξέγερση δεν βγήκε από καλούπι, ούτε είχε φυσικά ένα ξεκάθαρο πολιτικό πρόγραμμα και έτοιμα αιτήματα. Ξεκίνησε εκφράζοντας την δίκαιη οργή της νεολαίας απέναντι σε ένα μέλλον στενάχωρο και ένα παρόν ασφυκτικό.

Μια οικογένεια που δεν “βγαίνει” παρά το ότι και οι δύο γονείς δουλεύουν όλη μέρα.

Ένα σχολείο που δεν έχει στόχο την ανάπτυξη των γνώσεων και της προσωπικότητας των νέων αλλά το να παράγει τους αυριανούς ελαστικούς και υποταγμένους εργαζόμενους.

Ένα κλίμα νόμου και τάξης, με τους δεκάδες χιλιάδες αστυνομικούς, να χτυπάνε τις πορείες, τις απεργίες και τις καταλήψεις, να βασανίζουν τους μετανάστες, να ταπεινώνουν και να σπάνε τον τσαμπουκά κάθε νεολαίου που δεν τους γεμίζει το μάτι.

Και ξαφνικά εκείνο το Σάββατο να μας σκοτώνουν στη μέση του δρόμου.

Πήραν όμως την απάντηση που τους αξίζει. Τον Δεκέμβρη τους φοβίσαμε. Μετά τον Δεκέμβρη η “χώρα δεν μπορούσε να κυβερνηθεί” όπως παραδέχτηκαν στελέχη της Ν.Δ. την βραδιά των εκλογών. Δεν μπορούσε να κυβερνηθεί γιατί η καπιταλιστική κρίση τους σπρώχνει να πάρουν και άλλα, σκληρότερα, μέτρα εναντίον των εργαζομένων και της νεολαίας και φοβούνται ότι ο νέος Δεκέμβρης που θα ξεσπάσει, δεν θα βγάλει μαζικά στο δρόμο μόνο τη νεολαία και τους μετανάστες, αλλά όλους τους εργαζόμενους.

Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα προσπαθήσει από την πρώτη στιγμή να επιβάλει όλα τα αντεργατικά που η Ν.Δ. δεν μπορούσε να εφαρμόσει. Να μην δώσουμε στην κυβέρνηση ούτε ένα λεπτό “περίοδο χάριτος”. Σήμερα είναι αναγκαία:

Ένα μαχητικό κι ενωτικό κίνημα της νεολαίας, που θα ενώσει επιτέλους σε κοινούς αγώνες τους μαθητές, τους φοιτητές και τους νεολαίους της εργασιακής περιπλάνησης και της κατάρτισης. Ένα κίνημα νεολαίας που θα στοχεύει σε νίκες, κι όχι στην απλή διαμαρτυρία και την κομματική εξαργύρωση.

Ένα εργατικό κίνημα που δεν θα υποτάσσεται στους “εθνικούς στόχους” όπως κάνουν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, ούτε θα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του και θα φοβάται οτιδήποτε δεν ελέγχει όπως κάνει το ΠΑΜΕ και η στάση του τον Δεκέμβρη ήταν χαρακτηριστική.

Μια αριστερά αντικαπιταλιστική και ανατρεπτική, που θα μάχεται για νίκες στο σήμερα, που δεν θα ενσωματώνεται σε συγκυβερνήσεις ή οικουμενικές συναινέσεις, που θα έχει ως όραμα και στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού και μια απελευθερωτική κομμουνιστική κοινωνία και όχι την προοδευτική βελτίωση του καπιταλισμού ή τα καταπιεστικά και εκμεταλλευτικά, όπως εξελίχθηκαν, καθεστώτα του λεγόμενου “υπαρκτού σοσιαλισμού”.

Όμως πρώτα είναι αναγκαίο να αναπτύξουμε τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη. Να υπερασπιστούμε από την αρχή μέχρι το τέλος τους συναγωνιστές μας και σήμερα να φωνάξουμε:

Οι αγώνες μας δεν είναι νόμιμοι ή παράνομοι – Είναι δίκαιοι

ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

νεολαία ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
Νέο Αριστερό Ρεύμα – ΝΑΡ Πειραιά

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει ως σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων, πραξικοπηματικού χαρακτήρα, την τελευταία απόφαση ως υπουργού Παιδείας, του κ. Σπηλιωτόπουλου, να δοθεί άδεια λειτουργίας σε 33 ιδιωτικά κολέγια, με ημερομηνία δημοσίευσης στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης την 1η Οκτώβρη. Απόφαση που πάρθηκε εντελώς εν κρυπτό παρόλες τις παραιτήσεις ακόμα και μελών που είχε ο ίδιος διορίσει στην επιτροπή αδειοδότησης.

Σημειωτέον ότι πανεπιστημιακοί φορείς έχουν προσφύγει στη δικαιοσύνη ενάντια στην αδειοδότηση της πρώτης φάσης και κυρίως ένα μεγαλειώδες φοιτητικό εκπαιδευτικό κίνημα αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια υπέρ της δημόσιας δωρεάν πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και ενάντια στην εφαρμογή της  οδηγίας της Ε.Ε. 36/05 για αναγνώριση των εμπόρων της γνώσης ως ισότιμα με τα ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Το ΠΑΣΟΚ, ως κυβέρνηση πια, περιορίστηκε να μιλήσει για «αδιαφάνεια και σκοπιμότητες της ΝΔ» χωρίς φυσικά να δεσμεύεται για τη μη εφαρμογή της οδηγίας αλλά και της απόφασης Σπηλιωτόπουλου, μια και το ίδιο και ο πρόεδρος του Γ. Παπανδρέου έχουν μιλήσει για την ανάγκη αλλαγής του άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε να αναγνωριστούν τα ιδιωτικά κολέγια και ΚΕΣ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους φοιτητές, σπουδαστές, πανεπιστημιακούς, όλο το εκπαιδευτικό κίνημα να υψώσουν μέσα από τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες τους «πύργο ατίθασο» για την υπεράσπιση και διεύρυνση της δημόσιας δωρεάν παιδείας ενάντια στην επιχειρηματικοποίηση– ιδιωτικοποίηση των σπουδών και της γνώσης, για να είναι τα πτυχία το μόνο εργασιακό προσόν. Το «καμιά ανακωχή καμιά αναμονή» έρχεται πολύ γρήγορα να επιβεβαιωθεί ως το μόνο δρόμο για το εργατικό, κοινωνικό, νεολαιίστικο κίνημα την επόμενη μέρα των εκλογών.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ, 6/10/2009

Την Πέμπτη 10/9 η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδωσε συνέντευξη Τύπου στην ΕΣΗΕΑ για να παρουσιάσει τις θέσεις της σε σχέση με την εκλογική μάχη και την παρέμβασή της.

Τη  συνέντευξη Τύπου άνοιξε ο Θανάσης Διαβολάκης, ανένταχτος αγωνιστής της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και συνδικαλιστής στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Εκ μέρους του Συντονιστικού του Μετώπου στη συνέντευξη μίλησαν ο Πέτρος Κωνσταντίνου, στέλεχος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος και συντονιστής της Πρωτοβουλίας Γένοβα, ο Τάσος Κατιντσάρος, στέλεχος του Νέου Αριστερού Ρεύματος και ο Παναγιώτης Σωτήρης, στέλεχος της Αριστερής Ανασύνθεσης.

Διαβάστε μερικά αποσπάσματα από την συνέντευξη τύπου

Θανάσης Διαβολάκης: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δημιουργήθηκε κάτω από την πίεση που το ίδιο το κίνημα των εργαζομένων και της νεολαίας έβαλε, για ενότητα στη δράση, για κοινή δράση και συμπόρευση των δυνάμεων της Αντικαπιταλιστικής, της Επαναστατικής , της κομουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας. Με μια μεγάλη συγκέντρωση που κάναμε το φετινό Γενάρη στο γήπεδο του  Σπορτινγκ, ακολούθησαν αντικαπιταλιστικές συνελεύσεις σε όλη την Ελλάδα, με τη συμμετοχή χιλιάδων αγωνιστών και κατάληξη σε μια μεγάλη ιδρυτική πανελλαδική συνέλευση στην Αθηναϊδα το φετινό Μάρτη ιδρύθηκε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.  Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει την εμπειρία από τους μαζικούς αγώνες όλων των τελευταίων χρόνων όπου συμμετείχαμε προσπαθώντας να δώσουμε δύναμη στα κινήματα και προσπαθώντας να φέρουμε τα κινήματα των εργαζομένων και της νεολαίας στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής, να προβάλουμε την ανάγκη της αντικαπιταλιστικής προοπτικής σα μοναδική διέξοδο για τη σημερινή κοινωνία. Συμμετείχαμε στις ευρωεκλογές και η απόφασή μας είναι να πάρουμε μέρος και σ’ αυτές τις βουλευτικές εκλογές που εξαγγέλθηκαν πρόωρα, όπως όλοι γνωρίζουμε.

Συμμετέχουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ οργανώσεις και ανένταχτοι αγωνιστές από το χώρο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής , κομουνιστικής αριστεράς και της ριζοσπαστικης οικολογίας. το ΣΕΚ, η ΑΡΑΝ, το ΝΑΡ, η ΑΡΑΣ, η ΟΚΔΕ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ, οι Oικολογοι Eναλλακτικοι, το EKKE, η Κομουνιστική Ανανέωση και πολλοί ανένταχτοι της αριστεράς. Η κυβέρνηση της ΝΔ κατέρρευσε, αντιμέτωπη και με τα προβλήματα της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης αλλά επίσης αντιμέτωπη και με τις αντιστάσεις των εργαζόμενων και της νεολαίας, με αποκορύφωμα την μεγάλη νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη, όλο αυτό το διάστημα που εφαρμόζει την αντεργατική της πολιτική. Πριν από την εξέγερση του Δεκέμβρη είχαμε τις μεγάλες απεργίες ενάντια στην αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, είχαμε απεργίες και διαδηλώσεις ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών, είχαμε το κίνημα των φοιτητικών καταλήψεων που απέτρεψε την αντιδρασττική αναθεώρηση του συντάγματος, είχαμε τα μπλόκα των αγροτών, είχαμε αντιδράσεις απ’ όλα τα λαϊκά στρώματα που έπληττε η αντεργατική πολιτική της ΝΔ. Πιστεύοντας ότι τα καινούργια σκληρά αντεργατικά μέτρα που είναι απαραίτητο για το κεφάλαιο να παρθούν για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης θα προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερες αντιδράσεις, ο Καραμανλής έσπευσε να ζητήσει νωπή λαίκή εντολή για να τα εφαρμόσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν κρύβονται πλέον οι προθέσεις της ΝΔ καθώς οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ αλλά και το ίδιο το διάγγελμα με το οποίο ουσιαστικά παραιτήθηκε και προκήρυξε εκλογές, βρίθει από τις λέξεις «δυσκολίες, δυσκολίες, δυσκολίες» και «σκληρά αλλά αναγκαία μέτρα». Το πάγωμα των μισθών για μια τριετία, το πάγωμα των προσλήψεων, η συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων τα σκληρά φορομπηχτικά μέτρα σε βάρος των εργαζόμενων και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων, η απαγόρευση των διαδηλώσεων και η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, όλα αυτά εξαγγέλθηκαν και είναι ενδεικτικά της πολιτικής που σκέφτονται ν’ ακολουθήσουν εάν έχουν μια φρέσκια εντολή να συνεχίσουν στην κυβέρνηση.

Από την άλλη μεριά, έχουμε τον καινούργιο επίδοξο διαχειριστή της κυβερνητικής εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ, το οποίο όμως κατά τη γνώμη μας ούτε θέλει ούτε μπορεί ν’ αποτελέσει διέξοδο σ’ αυτή την κατάσταση, τουλάχιστον προς όφελος των εργαζόμενων και της νεολαίας. Εφάρμοσε την ίδια αντεργατική πολιτική που εφαρμόζει η ΝΔ, υπήρξε πρωτοπόρο στις ιδιωτικοποιήσεις, υπήρξε πρωτοπόρο στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων που είναι ένα από τα βασικά στοιχήματα στα οποία θα κριθεί εάν η κρίση θα μπορέσει να ξεπεραστεί προς όφελος του κεφαλαίου και εις βάρος των εργαζομένων, υπήρξε πρωτοπόρο στην αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση με το νόμο Ρέππα και τις πολιτικές του ακολούθησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Πολιτικές τις οποίες το ΠΑΣΟΚ και όταν ήταν αντιπολίτευση έδωσε στις περισσότερες περιπτώσεις τη συναίνεσή του για τη συνέχισή τους. Αυτές ακριβώς τις πολιτικές, όσο κι αν προσπαθούν να καλυφθούν με ωραία λόγια περί πράσινης ανάπτυξης, αναδιανομής του εισοδήματος κτλ, αυτές τις πολιτικές προτίθεται ν’ ακολουθήσει εάν αναλάβει την κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ.

Εμείς λέμε ότι τα δύο κόμματα πρέπει να καταψηφιστούν. Πρέπει επίσης να κλείσουμε το δρόμο αποφασιστικά, οι εργαζόμενοι και η νεολαία, και με την ψήφο μας στη μαύρη εφεδρεία του συστήματος, στο ακροδεξιό ΛΑΟΣ, στους φασίστες και τους νεοναζί. Η πρόσφατη επιλογή να ηγηθεί του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΛΑΟΣ ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ, δείχνει ότι το ΛΑΟΣ όχι μόνο δεν είναι «δύναμη ανατροπής» όπως ισχυρίζεται, όχι μόνο δεν αποτελεί «γροθιά στο κατεστημένο», αλλά είναι κομμάτι αυτού του κατεστημένου, είναι κομμάτι του λεγόμενου βαθέως κράτους καθώς βάζει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών. Αυτών που είναι υπεύθυνοι για πολλά δεινά για τον ελληνικό λαό τα τελευταία χρόνια. Εμείς πιστεύουμε ότι η δύναμη των εργαζομένων βρίσκεται στην αντίσταση σ’ αυτές τις πολιτικές. Βρίσκεται στα μαζικά κινήματα που θα μπορέσουν να αντισταθούν και να τις ανατρέψουν προβάλλοντας έναν άλλο δρόμο διεξόδου από την κρίση. Όχι το δρόμο που προσπαθεί να φορτώσει όλα τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους. Η λύση δεν είναι κάποια αλλαγή στον διαχειριστή της αντιλαϊκής πολιτικής. Η λύση είναι στους μαζικούς, ενωτικούς, ανυποχώρητους αγώνες. Οι εργαζόμενοι σήμερα μπορούν και πρέπει να διεκδικήσουν ένα δικό τους πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση: ένα πρόγραμμα που θα απαγορεύει τις απολύσεις, ένα πρόγραμμα που θα δίνει ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, ένα πρόγραμμα στο οποίο η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, υγεία, κοινωνική ασφάλιση θα είναι για όλο το λαό. Ένα πρόγραμμα όπου οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις που κλείνουν μπορούν να κρατικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση στους καπιταλιστές.  Με τέτοια αιτήματα και με τη δική του αποφασιστική απάντηση το εργατικό κίνημα μπορεί να επιβάλλει έναν άλλο τρόπο διεξόδου από την κρίση και όχι αυτόν που ονειρεύεται το κεφάλαιο και οι διαχειριστές του.

Σ’ αυτήν την προσπάθεια του κινήματος να αποτρέψει τα αντεργατικά μέτρα, πιστεύουμε ότι έχει πολύ μεγάλο ρόλο να παίξει μια ισχυρή αντικαπιταλιστική αριστερά. Μια τέτοια αντικαπιταλιστική αριστερά ονειρευόμαστε να φτιάξουμε συγκροτώντας την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πιστεύουμε ότι η αριστερά μπορεί να παίξει το ρόλο της, ένα ρόλο χρήσιμο για τους εργαζόμενους και τη νεολαία όταν έχει για προοπτική της την ανατροπή του καπιταλισμού κι όχι απλώς την αλλαγή των συσχετισμών στα κοινοβουλευτικά έδρανα.

Το ΚΚΕ με τη στάση του απέδειξε ότι δεν μπορεί να δώσει αυτήν την ελπίδα στους εργαζόμενους. Στάθηκε εχθρικό στην έκρηξη του Δεκέμβρη, εχθρικό στις εξεγέρσεις της νεολαίας και επέλεξε τον δρόμο του απομονωτισμού και της ήττας στο εργατικό κίνημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του με τον πιο τραγικό τρόπο διέψευσε τις ελπίδες όλων εκείνων των αριστερών, και ήταν πολλοί, που στήριξαν το εγχείρημά του και τους διέψευσε τραγικά με τους συμβιβασμούς και τα ανοίγματα που έκανε προς τη μεριά της κυβερνητικής διαχείρισης. Μια τέτοια αριστερά λέμε εμείς ούτε την αντίσταση μπορεί να οργανώσει, ούτε να ανατρέψει τις αντιλαϊκές πολιτικές.  Εμείς θα δώσουμε τη μάχη να δυναμώσει η αριστερά της νίκης και της ανατροπής, ν’ ανοίξει τα φτερά της η δυναμική της σύγκρουσης με τον καπιταλισμό, για το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δώσει και σ’ αυτές τις εκλογές τη μάχη για να καταγραφεί αυτή η δυναμική. Η δυναμική που έχει μια τέτοια αριστερά και πιστεύουμε ότι είναι πολύ μεγάλη. Θα στηριχτούμε στη θετική εμπειρία της παρέμβασής μας στις ευρωεκλογές, θα στηριχτούμε στους χιλιάδες αγωνιστές που συσπειρώνονται στις γραμμές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλη την Ελλάδα. Θα δώσουμε το παρόν σε κάθε αναμέτρηση. Σ’ αυτήν την εκλογική αναμέτρηση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατέρχεται με βασικά συνθήματα:

Μαύρο στη ΝΔ, όχι στο ΠΑΣΟΚ, Φραγμός στο ΛΑΟΣ. Για την αριστερά της νίκης και της ανατροπής. Στηρίζουμε, ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ.Οι αγώνες μας απάντηση στην κρίση – αντικαπιταλιστική ανατροπή η μόνη λύση!

Πέτρος  Κωνσταντίνου: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι η απάντηση που μπορεί να δώσει η αριστερά μέσα σε τέτοιες συνθήκες όπου φτάσαμε στην κατάρρευση της ΝΔ κι όπου το ΠΑΣΟΚ σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις ετοιμάζεται να πάρει την διαχείριση του ίδιου του συστήματος. Απ’ αυτήν την άποψη είναι κεντρικό το ζήτημα ποιος μπορεί να σταθεί απέναντι σ’ αυτές τις θυελλώδεις εξελίξεις. Για εμάς η κατάρρευση της ΝΔ είναι αποτέλεσμα ενός διπλού παράγοντα. Από τη μια μεριά είναι η κρίση που οξύνεται και δεν δίνει περιθώρια σε καμία κυβέρνηση να έχει μια πολιτική αργής προσαρμογής, αυτό που ονομάζανε οι φιλελεύθεροι μεταρρυθμίσεις, που προσπαθούσανε να επιβάλλουνε με τις ιδιωτικοποιήσεις, με την αναθεώρηση του άρθρου 16, με όλη αυτήν την επιθετική πολιτική που είχανε, η πίεση είναι τεράστια να προχωρήσουν σε μετωπική σύγκρουση με την εργατική τάξη και τη νεολαία. Όμως τη δοκιμασία των συσχετισμών την έζησε η ΝΔ μέσα από ένα ολόκληρο κίνημα που συγκρούστηκε μαζί της.

Ο δεύτερος μεγάλος παράγοντας που έπαιξε ρόλο για το να μη μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά αυτή η κυβέρνηση ήταν ένα κίνημα που έδωσε μεγάλες μάχες απέναντί της. Και σ’ αυτά τα κινήματα είχαν παίξει ρόλο οι δυνάμεις που συγκρότησαν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μιλάμε για τη μεγάλη απεργία των δασκάλων, για το εκπληκτικό κίνημα για το άρθρο 16 και τις καταλήψεις στα πανεπιστήμια, για τον κόσμο που οργάνωσε τα μεγάλα αντιρατσιστικά και τ’ αντιπολεμικά συλλαλητήρια, τον κόσμο που στήριξε τις απεργίες του ασφαλιστικού. Μέσα σ’ αυτήν την μέγγενη η ΝΔ δεν άντεξε κι αυτό είναι που μας προϊδεάζει για το τι θ΄ ακολουθήσει, για το τι μπορούμε δηλαδή να περιμένουμε. Διότι το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση σημαίνει ένα κόμμα που δεν μπορεί να συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα, με τη Ζίμενς, με τη Ντόιτσε Τέλεκομ, με όλες αυτές τις εταιρίες και τα μεγάλα συμφέροντα στην ΕΕ που άνοιξαν το δρόμο των ιδιωτικοποιήσεων κι άρα το ποιος θα αντιμετωπίσει αυτά τα συμφέροντα είναι για μας ένα δυνατό κίνημα. Τις απολύσεις δεν μπορούν να τις αντιμετωπίσουν. Εμείς θέλουμε ένα δυνατό εργατικό κίνημα που να επιβάλλει νόμο κατά των απολύσεων. Θέλουμε ένα δυνατό εργατικό κίνημα που να καταλαμβάνει εργοστάσια και ν’ απαιτεί την εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση, οι εργάτες να πάρουν τον έλεγχο των εργοστασίων. Θέλουμε να περάσουμε σε μια περίοδο κινητοποιήσεων όπου δεν θα φορτωθούν οι εργάτες τα βάρη της κρίσης, αλλά θα τη φορτωθούν οι ίδιοι οι καπιταλιστές.  Μια τέτοια γεύση κινημάτων πήραμε από την Λατινική Αμερική με το παράδειγμα της Βενεζουέλα. Για μας η διαφορά με την Ελλάδα είναι ότι δεν έχουμε τον Τσάβες, ο Παπανδρέου δεν είναι Τσάβες, είναι προφανές αυτό και ταυτόχρονα έχουμε ένα δυνατό εργατικό κίνημα, ένα δυνατό κίνημα της νεολαίας και μια αντικαπιταλιστική αριστερά, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που μπορεί να είναι στήριγμα αυτών των αγώνων.  Γι αυτό πιστεύουμε ότι οι εξελίξεις από τις 5 του Οκτώβρη πραγματικά μπορούν να είναι θυελλώδεις, με το δυνάμωμα μιας τέτοιας αντικαπιταλιστικής αριστεράς.  Έδωσε δείγματα γραφής η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στην περίοδο μετά τις ευρωεκλογές όταν οι φασίστες του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής προσπάθησαν να επιβάλλουν την ατζέντα τους κατά των μεταναστών και η κυβέρνηση της ΝΔ τους άνοιξε το δρόμο. Είδαμε τη φρίκη, το τι σημαίνει να καίγονται οι καταυλισμοί των προσφύγων, είδαμε τη φρίκη το τι σημαίνει τα ΜΑΤ να διώχνουν τις Αφρικανές γυναίκες και τα παιδιά από το Εφετείο στην Αθήνα και τους άλλους χώρους που είχαν βρει καταφύγιο. Απέναντι σ’ αυτά ξεδιπλώνονται πρωτοβουλίες δράσης για να εμποδιστούν το να υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης στις 26 Σεπτέμβρη υπάρχει συλλαλητήριο κατά των στρατοπέδων συγκέντρωσης που θα στείλει το μήνυμα ότι εμείς απέναντι σε μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, δεν θέλουμε να δούμε τον Πάγκαλο να υλοποιεί τις πολιτικές της μηδενικής ανοχής. Θέλουμε να δούμε να επιβάλλονται πολιτικές νομιμοποίησης όλων των μεταναστών, άσυλο στους πρόσφυγες. Θα είμαστε ένα κίνημα όπου αυτά τα αιτήματα θα μπορεί να τα επιβάλλει μέσα από τη δράση του έξω από τη Βουλή, στους δρόμους, μέσα στα συνδικάτα.  Πρέπει να δούμε ότι αυτό το διάστημα δεν είναι περίοδος για να υποστείλει τις σημαίες της η αριστερά..

Μας θλίβουν οι εξελίξεις στο ΣΥΡΙΖΑ. Διότι πιστεύουμε ότι είναι ιστορική ευκαιρία για την αριστερά να παίξει ρόλο με το εργατικό κίνημα και με τη νεολαία ώστε ν’ανατρέψει την επίθεση των καπιταλιστών, να προωθήσουμε μια πολιτική ανατροπής του ίδιου του συστήματος. Αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλαν τα μεγάλα κινήματα όλη την προηγούμενη δεκαετία, τα κινήματα από τη Γένοβα μέχρι το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ μέχρι τα κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης, ποτέ δεν έβαλαν τον πήχη χαμηλά μ’ ε΄να ορίζοντα αλλαγής διαχείρισης κατά του νεοφιλελευθερισμού και γι αυτό είδαμε το πόσο φοβερή ήταν η αποτυχία στην Ιταλία όταν υλοποιήθηκε αυτή η πολιτική από την Κομουνιστική Επανίδρυση. Την περιθωριοποίησε, την απομόνωσε και τη διέλυσε. Πρέπει ο πήχης να μπει παραπέρα. Κι αυτό σημαίνει να παλέψουμε ενωτικά, να παλέψουμε αντικαπιταλιστικά. Αυτό είναι το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε. Θέλουμε όλη η αριστερά να κινηθεί με μια τέτοια πολιτική γιατί μόνο έτσι μπορούμε να φτάσουμε σε συνθήκες όπου η κρίση για τους από τα πάνω συνεχίζεται και ο κόσμος από τα κάτω είναι δυνατός. Δεν θέλουμε να σταθεροποιηθούν οι  δυνάμεις με τις οποίες συγκρουστήκαμε τον Δεκέμβρη, όλοι αυτοί που συγκρούστηκαν με την εξεγερμένη νεολαία και  τις ελπίδες ενός κόσμου που έλεγε ότι υπάρχει άλλος δρόμος: να μην τα πάρουν οι τραπεζίτες, να τα πάρουν οι απλοί άνθρωποι. Θέλουμε λοιπόν αυτός ο κόσμος στους νέους Δεκέμβρηδες να είναι ακόμα πιο δυνατός. Και η εγγύηση είναι η δυνατή ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις εκλογές και πάνω απ’ όλα στους αγώνες.

Τάσος Κατιντσάρος: σήμερα το απόγευμα στις 7 έχει μια συγκέντρωση και πορεία πρωτοβάθμιων εργατικών σωματείων στα Χαυτεία και θέλω να το τονίσω γιατί ακριβώς θέλουμε να υποστηρίξουμε ακριβώς αυτή τη δράση. Τη δράση του εργατικού κινήματος, τη δράση του κινήματος της νεολαίας μέσα στην προεκλογική περίοδο, μέσα στη μετεκλογική περίοδο ή σε όποιες τυχόν εξελίξεις θα έχουμε. Γιατί πιστεύουμε ακριβώς σ’ αυτή τη μεγάλη αλήθεια που λέγεται μαζικό κίνημα που αυτή μπορεί ν’ αλλάξει αποφασιστικά και να τροποποιήσει τις σημερινές εξελίξεις. Και νομίζουμε ότι αυτή είναι μια αλήθεια που μόνο ο σχηματισμός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρεσβεύει σ’ αυτό το καταθλιπτικό, κατά τη γνώμη μας, πολιτικό σκηνικό.

Η οικονομική κρίση, το λένε όλοι όχι απλά εμείς, καθορίζει τα πάντα. Το ζητούμενο είναι ποιες θα είναι οι διέξοδοι απέναντι στην οικονομική κρίση. Θέλουμε να προσθέσουμε ότι με ταχύτατους ρυθμούς, ιδιαίτερα στη χώρα τη δική μας, η οικονομική κρίση μετεξελίσσεται σε κρίση αξιών, σε κρίση εκπροσώπησης, σε κρίση ηθική, σε κρίση περιβαλλοντική, σε κρίση καθολική όλων των τομέων της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Αυτό φαίνεται από τη μεγάλη απαξίωση της πολιτικής εκπροσώπησης που συναντούμε σήμερα. Είναι από τις ελάχιστες φορές που έχουν προκηρυχθεί εκλογές σ’ αυτόν τον τόπο και η προκήρυξή τους προκάλεσε θυμηδία. Με κοσμητικά επίθετα απείρου κάλους δέχεται ο κόσμος τις υποσχέσεις των κομμάτων εξουσίας γιατί ξέρει ότι τίποτα δεν θα τηρηθεί την επαύριον. Νομίζω ότι είμαστε οι μόνοι που το λέμε καθαρά αυτό, ότι ο,τι κι αν προκύψει από αυτές τις εκλογές, είτε ΝΔ, είτε ΠΑΣΟΚ, είτε όποιο από τα δύο αυτά κόμματα με οποιαδήποτε τσόντα, είτε ο μεγάλος συνασπισμός τύπου Γερμανίας, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα σ’ αυτό το σκηνικό. Κοινή τους προσπάθεια θα είναι να μετακυλήσουν τα βάρη της οικονομικής κρίσης στους εργαζόμενους και στη νεολαία.

Ο μόνος παράγοντας να αποτρέψει αυτές τις εξελίξεις δεν είναι κανένας πολιτικός σχηματισμός, αλλά είναι η ίδια η κίνηση των εργαζομένων, η ίδια η κίνηση της νεολαίας, η ίδια η κίνηση του μαζικού κινήματος. Αυτό κατεβαίνουμε στις εκλογές να πούμε καθαρά στον κόσμο. Πρέπει να κινηθείς για να τροποποιηθούν οι συσχετισμοί. Πρέπει να κινηθείς για ν’ αλλάξει η κατάσταση. Και σ’ αυτόν τον αγώνα καλούμε όλες τις δυνάμεις που έχουν αναφορά στην αντίσταση, στην ανατροπή αυτής της κατάστασης.  Αυτή πιστεύουμε ότι είναι μια πολύ μεγάλη ριζική πολιτική εκτίμηση για το σήμερα που καθιστά αναγκαία την παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σ’ αυτό το σκηνικό. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι έχουμε συνείδηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε, της δυσκολίας της κατάστασης της ίδιας και των ανεπαρκειών των δικών μας. Αλλά πιστεύουμε ότι υπάρχουν δυνάμεις σ’ αυτήν την κοινωνία, όπως αποδείχτηκε το Δεκέμβρη, που μπορούν να αλλάξουν την ρότα. Σ’ αυτό εμείς επενδύουμε τα πάντα. Στο να υπάρξει δηλαδή ένα μαζικό, πολιτικό, εργατικό νεολαιίστικο κίνημα το οποίο θα τροποποιήσει ουσιαστικά την κατάσταση.

Παναγιώτης Σωτήρης: Αυτό που θέλει να προσπαθήσει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε αυτές τις εκλογές είναι πρώτα απ’ όλα να σπάσει τον εγκλωβισμό που υπάρχει σήμερα σε μια τρομερά δεξιά ατζέντα σ’ ότι αφορά την προεκλογική συζήτηση. Δεν μπορούμε να αφήσουμε να συνεχίσει μια συζήτηση όπου θα κονταροχτυπιούνται τα κόμματα του δικομματισμού για το ποιο θα είναι πιο αποτελεσματικό στην υλοποίηση των ερχόμενων οδυνηρών αλλά αναγκαίων μέτρων. Για μας δεν υπάρχουν αναγκαία μέτρα, υπάρχουν μόνο κοινωνικές ανάγκες, ανάγκες των εργαζομένων, της νεολαίας, των αγροτών και αυτές πρέπει να φέρουμε στο προσκήνιο. Γι’ αυτό και θέλουμε να πούμε πως το ζήτημα δεν είναι να διαλέξουμε διαχειριστή της αντιλαϊκής πολιτικής. Το ζήτημα είναι να διαλέξουμε το δρόμο του αγώνα.  Ο αγώνας, η συλλογικότητα, η αντίσταση, η απεργία, η κατάληψη, η διαδήλωση είναι τα πραγματικά όπλα σήμερα για τις λαϊκές δυνάμεις. Κι όσο κι αν προσπαθούν στρουθοκαμηλικά να το αποσιωπήσουν, τα όσα ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, οι μεγάλες κινητοποιήσεις με αποκορύφωμα τον περσινό Δεκέμβρη, δεν είναι στιγμές του παρελθόντος. Είναι εικόνες από το μέλλον. Έχουμε μπει σ’ ένα μεγάλο κύκλο κοινωνικών εκρήξεων και θέλουμε να συμβάλουμε ως αντικαπιταλιστική αριστερά ώστε αυτές οι εκρήξεις να μη μένουν μεμονωμένα περιστατικά αλλά να μπορούν να γίνουν πραγματικές, δυναμικές ανατροπής των αντιλαϊκών πολιτικών και νίκης για τους εργαζομένους και τη νεολαία.

Σ’ αυτό το πλαίσιο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δε συμμετέχει στις εκλογές απλώς ως μια κριτική φωνή απέναντι στην υπόλοιπη αριστερά. Δεν είμαστε μια αριστερή αντιπολίτευση δεν θέλουμε καν να καταγράψουμε ότι υπάρχει κι άλλη μια αριστερά. Εμείς είμαστε εδώ για να πούμε ότι μπορεί να υπάρξει μια άλλη αριστερά. Είμαστε εδώ για να πούμε ότι η σημερινή κατάσταση της αριστεράς προδίδει τον κόσμο της αριστεράς. Προδίδει την ελπίδα, προδίδει την αγωνία και την αναζήτησή του. Στην αριστερά δεν ταιριάζει ούτε ο συντηρητισμός και η εχθρότητα προς το κίνημα που επέδειξε σε αρκετές στιγμές το ΚΚΕ, δεν ταιριάζουν ούτε οι ταλαντεύσεις προς τον κυβερνητισμό και τα κάθε λογής γραμμάτια με το σύστημα που εξακολουθούν ακόμα να ταλανίζουν το ΣΥΡΙΖΑ και προφανώς δεν ταιριάζει η λογική των μηχανισμών και των διαδρόμων. Εμείς λέμε ότι η αριστερά μπορεί να ξανασυνδεθεί με άλλες έννοιες. Με τον αγώνα, την συλλογικότητα, τη συντροφικότητα, την αντικαπιταλιστική προοπτική, την αναζήτηση της επαναστατικής ανατροπής.

Αυτή την αγωνία, αυτή τη διάθεση, αυτή την αναζήτηση θέλει να εκφράσει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ξέρουμε καλά πως σ’ αυτήν μας την αναζήτηση δεν είμαστε μόνοι. Γι’ αυτό κι είμαστε εδώ τώρα, θα είμαστε στις εκλογές, θα είμαστε και την επόμενη μέρα των εκλογών για να συνεχίσουμε να δίνουμε αυτές τις μάχες, με τους αγώνες, τα κινήματα για να μπορέσουμε να δώσουμε προοπτική σε μια αριστερά που θα είναι αληθινά δύναμη νίκης και ανατροπής.

Πρωτοφανής αγριότητα – αστυνομοκρατία – εμπρησμός του καταυλισμού των μεταναστών

Μόνο ως πρωτοφανής αγριότητα και κοινωνικός κανιβαλισμός μπορεί να χαρακτηριστεί η επιχείρηση κατεδάφισης του καταυλισμού των μεταναστών στην Πάτρα. Τα ξημερώματα της Κυριακής 12/7 δυνάμεις καταστολής (πάνω από 15 κλούβες και χιλιάδες αστυνομικοί, ΕΚΑΜ, ΜΑΤ, ασφάλεια από Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κόρινθο, Αγρίνιο) αφού απέκλεισαν – απαγόρευσαν την κυκλοφορία σε ένα μεγάλο τμήμα της πόλης επιβάλλοντας ένα πρωτοφανές καθεστώς αστυνομοκρατίας, έκαναν συλλήψεις, προσαγωγές και ΕΚΑΨΑΝ τον καταυλισμό. Καταδικάζουμε την διαρκή επιχείρηση – σκούπα που διεξάγεται στον καταυλισμό των μεταναστών στην οδό Ηρ. Πολυτεχνείου εδώ και αρκετές εβδομάδες.

Την πλήρη ευθύνη έχουν Κυβέρνηση, κράτος, τοπικές αρχές και αστυνομία -με τη ενεργό στήριξη όλου του αστικού μπλοκ εξουσίας- και με αποτέλεσμα την μεταφορά μεταναστών –ακόμη και ανηλίκων- στους «χώρους φιλοξενίας» – στρατόπεδα συγκέντρωσης που λειτουργούν ανά την Ελλάδα και στα οποία οι μετανάστες κρατούνται όμηροι από 3 ως 12 μήνες πριν απελαθούν.

Οι μετανάστες δεν είναι άνθρωποι που κατέβηκαν από τον ουρανό. Είναι θύματα των πολέμων «κατά της τρομοκρατίας» που διεξάγουν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, με την ενεργό συμμετοχή της Ελλάδας με αποφάσεις τόσο των κυβερνήσεων της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ. Στο Αφγανιστάν η Ελλάδα διατηρεί μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής.

Με πρόφαση την «καταπολέμηση της εγκληματικότητας» που κατά την ρατσιστική – εθνικιστική προπαγάνδα τους γεννούν οι μετανάστες, δημιουργούνται νέα κατασταλτικά θεσμικά πλαίσια που προορίζονται για το σύνολο των εργαζομένων και της νεολαίας σε Ελλάδα και ΕΕ. Κάμερες, συρματοπλέγματα στο λιμάνι, εντεινόμενη αστυνομοκρατία, επιχειρείται να βαθύνουν την Ευρώπη – Φρούριο και να αποτελούν την καθημερινότητα της νεολαίας και των εργαζομένων δημιουργώντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο ζωής, απαραίτητο για να προωθείται η πολιτική του κεφαλαίου χωρίς να βρίσκει αντιστάσεις.

Με πρόφαση την καταπολέμηση της ανεργίας που η καπιταλιστική ανάπτυξη (η οποία σε μεγάλο βαθμό στηρίχθηκε στην άνευ προηγουμένου εκμετάλλευση μεταναστών εργατών) δημιούργησε και παίρνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις εν μέσω κρίσης, προσπαθούν ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΛΑΟΣ με το ξενοφοβικό – ρατσιστικό παραλήρημά τους να χρεώσουν στην ύπαρξη των μεταναστών την ανεργία, την επισφαλή εργασία, την εκμετάλλευση χωρίς όρια και να παρουσιάσουν ως μόνη λύση το διωγμό τους.

Η απάντηση μπορεί και πρέπει να δοθεί μέσα από το μαζικό και μαχητικό κίνημα της νεολαίας και των εργαζομένων που θα παλεύει: